Kaygılı Ebeveyn, Kaygılı Çocuk

🌀 “Zihnim dolu, kalbim hızlı…”

“Bazen bu cümle benim içimde yankılanıyor ve bazen de çocuğuma baktığımda gördüğüm şey kaygının ta kendisi” diyorsan…

“Kaygı, sadece bugünün değil, geçmişte yarım kalmış duyguların da ve yarınlara baktığımda görmek istediklerimin de sesidir…” diyebilirim sana konuya giriş yapmak için…

Ve çoğu zaman, fark etmeden ele geçirir bu ses şimdi ve burada olanları bile…

• Kaygı ne zaman bize ait değildir ama bizde yaşar?
• Çocuğun taşımaya çalıştığı şey, aslında kimin duygusudur?
• Hangi ilişkisellik içinde şekillenir kaygı?
• Burada ve şimdi’de neler belirgindir aslında?
• Hangi çocuk (çocuğum mu yoksa kendi çocukluğum mu) konuşuyor içimizde?
• Hangi içsel resimlerle baş etmeye çalışıyoruz aslında?

Bu seminer, sadece bilgi vermek için değil; temas kurmak, fark etmek ve duygunun tarif ettiği ilişkiyi ve ihtiyacı görmek için.

Çünkü kaygı, çoğu zaman bir sinyaldir. Ve bazen çözüm, çocuğu “rahatlatmak” değil, ilişkiyi duymaktır.